گروه صنعتی بارز در مجمع امسال، از یک‌سو با افت سنگین سود محقق‌شده هر سهم روبه‌رو بود و از سوی دیگر، از هدف‌گذاری درآمد ۵۰ هزار میلیارد تومانی برای سال مالی جدید سخن گفت.

سهامداران «پکرمان» امسال به مجمعی رفتند که روی میز آن، هم عددهای نگران‌کننده بود و هم وعده‌های بزرگی اعلام شد. از یک‌سو، سود هر سهم گروه صنعتی بارز از ۳۵۷۰ ریال در سال قبل به ۸۴۲ ریال در محمع امسال رسیده بود؛ عددی که مثل خطی قرمز روی کارنامه مالی شرکت کشیده می‌شد. از سوی دیگر، مدیران شرکت از درآمد ۵۰ همتی در سال تازه، حاشیه سود عملیاتی ۱۵ درصدی و امید به عرضه محصولات در بورس کالا سخن گفتند.

در مجمع امسال اعلام شد که سود محقق‌شده هر سهم در سال مالی ۱۴۰۴ به ۸۴۲ ریال رسید، در حالی که این رقم در سال قبل ۳۵۷۰ ریال بود. معنای این کاهش برای سهامدار خرد، کاهش توان سودسازی سهم است و برای بازار سرمایه، نشانه‌ای از تردید در کیفیت عملکرد شرکت به حساب می‌آید. برای اقتصاد کرمان نیز، یعنی یکی از بنگاه‌های مهم صنعتی استان زیر فشار جدی قرار گرفته است.

مدیران بارز در گزارش هیئت‌مدیره، دلایل افت تولید و سودآوری را به چند عامل بیرونی نسبت دادند. قطعی برق و گاز، کمبود انرژی در ماه‌های پایانی سال، محدودیت در تخصیص ارز برای تأمین مواد اولیه وارداتی و بسته‌شدن مقطعی برخی بنادر جنوبی به دلیل شرایط جنگی.

در جلسه مذکور تصمیم دیگری هم گرفته شد؛ تقسیم ۵۸۰ ریال سود نقدی برای هر سهم. این رقم، حدود ۶۹ درصد سود محقق‌شده سال مالی ۱۴۰۴ را شامل می‌شود. در ظاهر، این تصمیم پیامی آرام‌بخش برای سهامداران دارد. شرکت می‌خواهد نشان دهد هنوز به حفظ جذابیت سهم توجه دارد و سهامدار را دست خالی از مجمع بیرون نمی‌فرستد.

مدیران بارز برای سال مالی ۱۴۰۵، هدف‌گذاری درآمد ۵۰ هزار میلیارد تومانی را مطرح کرده‌اند؛ رقمی بزرگ که اگر محقق شود، می‌تواند تصویر شرکت را تغییر دهد. در کنار آن، حاشیه سود عملیاتی ۱۵ درصدی هم به‌عنوان هدف اعلام شده است.

یکی از کلیدواژه‌های مهم مجمع، «بورس کالا» بود. مدیران شرکت گفته‌اند عرضه محصولات در بورس کالا را با هدف حذف قیمت‌گذاری دستوری و بهبود نقدینگی دنبال می‌کنند. این مطالبه، برای صنعت تایر آشناست. تولیدکنندگان بارها گفته‌اند قیمت‌گذاری دستوری، فاصله میان هزینه واقعی تولید و قیمت فروش را زیاد کرده و حاشیه سود را کاهش داده است.

کارشناسان معتقدند هدف درآمد ۵۰ همتی، اگر با اصلاح درونی همراه نباشد، بیشتر شبیه وعده‌ای برای عبور از مجمع است تا نقشه راه. سهامداران انتظار دارند شرکت هم‌زمان دو مسیر را دنبال کند: مطالبه‌گری از سیاست‌گذار برای اصلاح قیمت‌گذاری و عرضه در بورس کالا؛ و اصلاح عملکرد داخلی برای کاهش هزینه، افزایش بهره‌وری، مدیریت ریسک انرژی و شفافیت بیشتر در پروژه‌های توسعه‌ای.