شاخص قیمت تولیدکننده در صنعت تایر روند صعودی خود را ادامه می دهد که این روند در ماه های اخیر تندتر شده است. به گزارش لاستیک پرس بر اساس نمودار همراه که توسط وبسایت FRED منتشر شده، قیمت تمام شده در صنعت تایر مانند بسیاری از صنایع روند رو به رشدی را نشان می دهد که تشدید تنش ها در خاورمیانه و افزایش بهای نفت و انرژی آن را تشدید می کند.
بازگشت محاصره دریایی به تنگه هرمز خطر وقوع یک جنگ تمام عیار را در منطقه تشدید کرده و اخباری نیز مبنی بر احتمال توقف عبور و مرور از تنگه باب المندب وجود دارد که حکایت از بسته شدن دو شریان حیاتی جهان برای تجارت انرژی و کالا است.
این امر بدان معناست که در صورتی که راه حلی برای عبور از وضعیت فعلی اتخاذ نشود، عملا جهان و صنعت تایر دستخوش موج جدیدی از هزینه های تولدی خواهد شد که این موضوع قیمت تمام شده را در این صنعت بیش از پیش افزایش می دهد.
نفت خام علاوه بر ماده مهم در سوخت، همچنین یک ماده اولیه اصلی برای تولید کائوچوی مصنوعی، کربن سیاه و چسبهای مورد استفاده در تقریباً هر تایری در جاده است. با افزایش قیمتها، هزینه ساخت تایر نیز افزایش مییابد. در زمان نگارش این مطلب قیمت نفت یک دوره شدید نوسانی را از ۷۰ دلار به ۱۱۸ دلار و حالا ۷۵ دلار پشت سر گذاشته که این نوسانات عواقبی را برای تولیدکنندگان تایر و در نهایت فروشندگان به همراه خواهد داشت.
آنطور که وبسایت TIRE REVIEW در گزارشی بررسی کرده به ازای هر ۱۰ دلار افزایش در قیمت نفت خام ، هزینهی تولید یک تایر سواری تقریباً ۸ تا ۱۲ درصد افزایش مییابد. این موضوع میتواند برای هر کسی در این صنعت که مراقب حاشیهی سود خود است، دشوار باشد، به خصوص برای تولیدکنندگانی که در قراردادهای بلندمدت OE قرار دارند که در آنها قیمتگذاری نمیتواند یک شبه تنظیم شود. در عین حال، انتظار میرود خوراکهای پتروشیمی – بلوکهای سازندهی ترکیبات تایر – در یک سناریوی اختلال پایدار، بین ۱۵ تا ۲۵ درصد افزایش یابد.
کشتیرانی هم هیچ کمکی نمیکند. همین تنش ژئوپلیتیکی، مسیرهای مهم دریایی را مختل میکند و کشتیها را مجبور میکند از مسیرهای سنتی اجتناب کرده و در اطراف دماغه امید نیک تغییر مسیر دهند. این امر به زمان، هزینه و پیچیدگی هر محموله میافزاید. حق بیمههای خطر جنگ بیش از دو برابر شده و به بیش از ۰.۵ درصد از ارزش کشتی رسیده است که به طور بالقوه صدها هزار دلار به یک سفر اضافه میکند. هزینههای اضافی سوخت نیز در حال افزایش است، به طوری که قیمت سوخت تقریباً ۳۵ درصد افزایش یافته و شرکتهای حمل و نقل این هزینهها را به دیگران منتقل میکنند.
برای صنعت تایر، این یک مشکل کاملاً چندلایه ایجاد میکند. لاستیک طبیعی که عمدتاً از جنوب شرقی آسیا تأمین میشود، اکنون با زمان حمل و نقل طولانیتر و هزینههای بالاتر تخلیه مواجه است. تأخیرها خطر اتمام موجودی (زمانی که یک تایر کاملاً در انبار موجود نیست و برای فروش در دسترس نیست) را افزایش میدهد، در حالی که هزینههای حمل و نقل بالاتر، حاشیه سود ناچیز فعلی را کاهش میدهد.
در حال حاضر، بین هزینه تولید/تحویل و قیمتی که مصرفکننده برای یک تایر میپردازد، شکافی وجود دارد. این شکاف برای همیشه باز نخواهد ماند و به سرعت در حال پر شدن است. همچنان که مواد اولیه، سوخت و حمل و نقل با هزینه بالاتر در سیستم جاری میشوند، تولیدکنندگان در نهایت باید واکنش نشان دهند. این واکنش احتمالاً به شکل افزایش قیمت، کاهش مشوقها یا تغییر به سمت محصولات با حاشیه سود بالاتر خواهد بود.
برای فروشندگان تایر، مرحله بعدی معمولاً به چند صورت خود را نشان میدهد. به عنوان مثال، موجودی جایگزین با هزینه بالاتری وارد میشود. با تنظیم زنجیرههای تأمین، ممکن است تهیه برخی از اندازهها یا خطوط تولید دشوارتر شود. به عبارت دیگر، فشار هزینهها از قبل وارد شده است. واکنش قیمتگذاری فقط از آن عقب مانده است.
