TWPها چیستند و چگونه سلامت انسان را به خطر می اندازند؟

به گزارش لاستیک پرس به نقل از Environmental Working Group هنگام حرکت وسایل نقلیه، تایرها میکروپلاستیک‌های سمی به نام ذرات سایش تایر یا TWP را آزاد می‌کنند که این ذرات، هوا، خاک و آب را آلوده می‌کنند و با آسیب‌های سلامتی در حیوانات و انسان‌ها مرتبط هستند. هرچند ما نمی‌توانیم به طور کامل از TWPها اجتناب کنیم، اما می‌توانیم میزان قرار گرفتن در معرض آنها را کاهش داده و خواستار تغییر سیستمی آنها شویم.
هر ساله، تخمین زده می‌شود که 6.1 میلیون تن از این ذرات میکرو و نانوپلاستیک هنگام حرکت وسایل نقلیه از تایر‌ها آزاد می‌شوند که منبع قابل توجه، اما اغلب نادیده گرفته شده آلودگی پلاستیکی و شیمیایی جهانی هستند.
مواد تشکیل دهنده TWPها
به طور کلی، TWP ها شامل موارد زیر هستند:
  • کائوچوهای طبیعی و مصنوعی
  • کربن سیاه برای استحکام و رنگدانه
  • گوگرد برای سخت شدن لاستیک
  • ترکیبات آلی مانند  BPA، فتالات‌ها و هیدروکربن‌های آروماتیک چند حلقه‌ای
  • آنتی‌اکسیدان‌ها، مانند 6PPD، برای افزایش طول عمر لاستیک
  • فلزات سنگین از جمله روی، کادمیوم، مس و سرب.
 اما این همه ماجرا نیست TWP ها مانند اسفنج‌های آلودگی عمل می‌کنند و مواد مضر موجود در محیط مانند آفت‌کش‌ها، فلزات، آنتی‌بیوتیک‌ها و حتی باکتری‌ها را جذب و دوباره آزاد می‌کنند. این امر تشخیص میزان خطرناک بودن TWP ها را برای دانشمندان دشوارتر می‌کند.
محل قرارگیری TWP ها
TWP ها تقریباً در همه جای جهان وجود دارند؛ برخی در هوا معلق می‌مانند – ذرات کوچکتر می‌توانند تا هفته‌ها در هوا بمانند و هزاران مایل توسط باد حرکت کنند. TWP ها بیشتر در نزدیکی جاده‌ها متمرکز هستند، بنابراین افرادی که در مناطق شهری با تراکم بیشتر ترافیک خودرو زندگی می‌کنند، ممکن است بیشتر در معرض آن قرار گیرند. یک تخمین نشان می‌دهد که ساکنان شهر روزانه ۳۲۰۰ TWP تنفس می‌کنند.
در خاک هم مقادیر زیادی از این مواد وجود دارد؛ بیشتر TWPهایی که روی زمین ریخته می‌شوند، در نهایت در خاک رسوب می‌کنند، جایی که می‌توانند خواص آن را تغییر دهند. خاک آلوده فشرده‌تر است، در حفظ آب کمتر مؤثر است و موجودات زنده ضروری خاک کمتری مانند میکروب‌ها و کرم‌ها را در خود جای می‌دهد. بلعیدن این ذرات توسط کرم‌ها می‌تواند بر تنوع زیستی روده، وزن بدن، تولید مثل و بقای آنها تأثیر بگذارد.
این تغییرات خاک به حیات گیاهان آسیب می‌رساند. مشخص شده است که TWPها رشد ریشه و ساقه محصولاتی مانند ماش، سویا، تره فرنگی و گندم را کاهش می‌دهند.
باران نیز می‌تواند TWPها را از خاک به آبراه‌های ما منتقل کند. تخمین زده می‌شود که ۵ تا ۱۰ درصد از پلاستیک‌های موجود در اقیانوس‌ها، ناشی از تایرهای فرسوده هستند. این ذرات، حیات آبزیان را تهدید می‌کنند و باعث آسیب سلولی، اختلال هورمونی، تضعیف ایمنی و حتی مرگ می‌شوند. محققان دریافته اند که ماهی‌های زبرا که در معرض TWPها قرار گرفته‌اند، از رشد غیرطبیعی چشم رنج می‌برند که بر شنای آنها تأثیر می‌گذارد. ماهی‌های آزاد یکی دیگر از قربانیان شناخته شده هستند.
یک افزودنی رایج به لاستیک، 6PPD، از تخریب جلوگیری می‌کند. نور خورشید آن را به 6PPD-quinone بسیار سمی یا 6PPD-Q تبدیل می‌کند. 6PPD-Q حاصل از رواناب TWP مقدار قابل توجهی – بین 40 تا 90 درصد – از جمعیت ماهی آزاد کوهو را که در آبراه‌های ساحل غربی تخم‌ریزی می‌کنند، می‌کشد.
چگونه TWPها ممکن است به انسان‌ها آسیب برسانند
TWPها به اکوسیستم‌ها نفوذ کرده و ساکنان آنها را تهدید کرده‌اند. در مورد سلامت انسان چطور؟
مواد شیمیایی سمی (TWP) فقط یک تهدید بالقوه نیستند؛ شواهد واقعی از قرار گرفتن در معرض آنها وجود دارد. مطالعه‌ای روی ۱۵۰ کودک، بزرگسال و زن باردار در چین، ۶PPD و ۶PPD-Q را در ادرار آنها یافته است. به طرز نگران‌کننده‌ای، زنان باردار بالاترین غلظت هر دو ماده شیمیایی را داشتند. محققان در حال حاضر، TWPها و افزودنی‌های آنها را با آسیب سلولی، التهاب ریه، مشکلات قلبی، خطرات تولید مثلی و مشکلات گوارشی در مطالعات سلولی حیوانی و انسانی مرتبط دانسته‌اند.
چگونه در معرض قرار می‌گیریم
سه راه اصلی وجود دارد که می‌توانیم در معرض TWPها قرار بگیریم: استنشاق، مصرف غذا و آب و در نهایت تماس با پوست.
تنفس TWPها رایج‌ترین مسیر است. این ذرات می‌توانند در اعماق ریه‌ها رسوب کنند و باعث آسیب شوند. در یک مطالعه، موش‌ها هنگام قرار گرفتن در معرض TWPها دچار زخم ریه، که بیشتر به عنوان فیبروز ریوی شناخته می‌شود، شدند. TWPها همچنین در آنچه می‌خوریم و می‌نوشیم، وجود دارند. آنها می‌توانند در ماهی‌ها تجمع یابند و هنگام خوردن غذاهای دریایی به ما منتقل شوند. سبزیجات برگ‌دار یکی دیگر از نگرانی‌ها هستند. یک مطالعه اخیر نشان داد که 6PPD و 6PPD-Q توسط ریشه‌های کاهوی هیدروپونیک جذب شده و به برگ‌هایی که می‌خوریم منتقل می‌شوند. همچنین  TWPها ممکن است آب و لجن فاضلاب مورد استفاده برای کشاورزی را آلوده کنند. در واقع، یک مطالعه تخمین زده است که تا 35٪ از این ذرات مستقیماً از طریق تصفیه فاضلاب عبور می‌کنند.
در عین حال این مواد ممکن است با پوست شما تماس داشته باشند. تحقیقات بیشتری در مورد اینکه آیا این ذرات می‌توانند به لایه بیرونی پوست نفوذ کنند یا خیر، مورد نیاز است، اما افزودنی‌های مختلف لاستیک همراه با اکسیژن، مانند DPA و TMQ، باعث سوزش پوست می‌شوند. اتحادیه اروپا حتی 6PPD را به عنوان یک ماده حساس کننده پوست اعلام کرده است.
چگونه از خود محافظت کنیم
برای کاهش قرار گرفتن در معرض ذرات پلاستیکی، از جمله TWP، در آب آشامیدنی، استفاده از فیلتر اسمز معکوس آب یا کربن فعال را در نظر بگیرید. برای ذرات پلاستیکی موجود در هوا در خانه یا ماشین، یک دستگاه تصفیه با فیلتر HEPA و کربن فعال ممکن است کمک کند. این دستگاه همه میکروپلاستیک‌ها را از بین نمی‌برد، اما ممکن است میزان قرار گرفتن در معرض آنها را کاهش دهد.
محدود کردن زمانی که در نزدیکی جاده‌ها می‌گذرانید نیز می‌تواند مؤثر باشد. هنگام پیاده‌روی در فضای باز، در صورت امکان، به دنبال خیابان‌های مسکونی یا مسیرهایی باشید که از جاده‌های شلوغ دورتر هستند؛ جایی که ممکن است آلودگی لاستیک کمتری وجود داشته باشد.
برای افراد دشوار است که به طور کامل از TWP ها اجتناب کنند، اما چند راه برای کاهش انتشار این مواد لااقل در حین رانندگی وجود دارد. این تغییرات به خودی خود مشکل را حل نمی‌کنند، اما می‌توانند به کاهش انتشار مواد کمک کنند.
به عنوان مثال از رانندگی تهاجمی، مانند سرعت غیرمجاز، ترمز ناگهانی و پیچ‌های تند، خودداری کنید. خودروهایی که سریع‌تر حرکت می‌کنند یا ناگهان متوقف و روشن می‌شوند، TWP های بیشتری تولید می‌کنند. تایرهای خود را در زمان مناسب تعویض کنید و مطمئن شوید که به درستی باد شده‌اند؛ تایر‌های قدیمی و کم باد سریع‌تر ساییده می‌شوند. هر زمان که ممکن است از حمل و نقل عمومی استفاده کنید تا تعداد وسایل نقلیه در جاده‌ها کاهش یابد.
به سمت تغییر سیستمی حرکت کنید
TWP ها تنها یکی از پیامدهای متعدد وابستگی ما به خودرو هستند. بنابراین تغییر سیستمی چگونه است؟ دولت‌ها باید صنایع تایر را پاسخگو نگه دارند. مقررات فعلی در مورد آنچه تولیدکنندگان تایر باید در مورد محصولات خود افشا کنند، بسیار سهل‌انگارانه است.
طبق قانون جدید کالیفرنیا، شرکت‌های تایر باید جایگزین‌هایی برای افزودنی‌های مضر مانند 6PPD پیدا کنند. سال آینده، اتحادیه اروپا محدودیت‌های سایش و رویه‌های آزمایشی پیشگامانه‌ای را برای همه تایرهای فروخته شده در کشورهای عضو خود تعیین خواهد کرد.
نظارت و نوآوری قوی‌تر در صنعت تایر برای محافظت از سلامت انسان و محیط زیست ضروری است. در حالی که نمی‌توانیم TWPها را به طور کامل حذف کنیم، از طریق آگاهی بهتر، فشار بر صنعت و بازنگری اساسی در نحوه حرکت در جهان، می‌توانیم تأثیر آنها را کاهش دهیم.
پشت فرمان بنشینید؛ وقت آن است که به سمت آینده‌ای سالم‌تر برای همه حرکت کنیم.